دلم ميخواست خدا اين تلخ کامگي هاي بي هنگام را بس ميکرد
نميگويم پرستوي زمان را در قفس ميکرد
نميگويم به هر کس بخت و عمر جاودان ميداد
نميگويم به هر کس عيش و نوش رايگان ميداد
همين چند روز هستي را امان ميداد
دلش را ناله ي تلخ سيه روزان تکان ميداد
برچسب:
نویسنده: مهديس
تاريخ: يکشنبه
21 خرداد
1391 ساعت: 2:04